برای توسعه راه حلهای نرم افزاری، پارادایمهای مختلفی وجود دارد و این پارادایمها دارای نقاط قوت و ضعفی هستند . برای توسعه راه حلهای سازمانی سطح انتزاع می بایست در محدوده فرآیندهای کسب و کار ارتقا پیدا کند. پارادایمهای سنتی مبتنی بر مولفه و شیء برای پاسخگویی به چالشهای پیشرو کافی نیستند و نمی توانند خلأها و شکافهای موجود بین کسب و کار و فناوری اطلاعات را به خوبی پوشش دهند. از اینرو نیاز به تغییر پارادایم توسعه به سمت سرویس گرایی با توجه به خدمت محور شدن سازمانها بوجود آمده است. در بين سبكهاي معماري موجود، سرويسگرائي به عنوان نمونهاي از سبك معماري داراي قابليت خاصي براي انجام پروژههاي نرمافزاري چه در سطح سيستم و چه در سطح سازمان است. در اهميت معماري سرويسگرا اين نكته بس كه دو حركت فزاينده در فناوري اطلاعات بسيار مطرح است، يكي معماري و ديگري متدولوژي كه هر دوي آنها موارد بيشماري را جهت بهبود معماري سرويسگرا مطرح كردهاند و اين معمار سرويسگراست كه با استفاده از معماري و متدولوژيهاي سرويسگرا سعي در ان ...